domingo, 31 de agosto de 2008

is it enough?



Me pregunto si todos los que andamos por estos derroteros no estaremos muy perdidos, o muy solos. Necesidad de explicarle a un desconocido mundo sentimientos que ni tan sólo a veces podemos confesarnos a nosotros mismos. Escondidos tras una pantalla, esperamos leer a alguien que siente algo parecido a lo nuestro, que desde otro lugar el planeta nos lee, nos entiende y nos anima. Vemos así que el mundo no se acaba en nosotros mismos, que ahí afuera hay personas que pasan por situaciones similares y por un momento nos sentimos reconfortados. A veces incluso leemos historias mucho peores que las nuestras, y llegamos a pensar que no todo es tan malo.
Y no lo es, realmente no lo es, pero a veces lo parece.
Sería el momento de dar el puñetazo sobre la mesa, y hacerlo saltar todo por la borda. Tendría que ir pensando cómo hacerlo...

miércoles, 27 de agosto de 2008

retorn



Un parèntesi a la meva vida.
Dies allunyada de mi,
escapant per llocs que mai
havia trepitjat,
fugint de pensaments que
no volia sentir.
Durant un moment,
ho he aconseguit.
Però el temps ha passat
i torno aquí.
Al mateix punt on em vaig aparcar.
Què serà necessari per canviar?