Tú eras el sentido de mi existencia.
Pero no supimos cómo encontrar
la manera de compartir el camino.
Nos separamos, hace ya tres años,
y nos hemos odiado tanto
como nos hemos amado.
Ahora es distinto, hemos cambiado,
pero yo sigo pensando
que eres la luz de mi vida.
¿Jugará el destino a reunirnos algún día?
Suscribirse a:
Enviar comentarios (Atom)
1 comentario:
El teu blog no és menys suggerent que el meu. Mateix color de fons. Mateixos vèls de dòl que porten els nostres poemes, per recents cicatrius...
Publicar un comentario